آسیب شناسی کارکرد خوشسیمایی در میدان سیاسی ایراندکتر علی میرزامحمدی(جامعه شناس) روزنامه آرمان امروزدر فضای سیاسی و اجتماعی ایران، هر چند داشتن چهره و ظاهر زیبا، همانند دیگر مناطق جهان عاملی مهم در ارتقای سیاسی و مدیریتی تلقی میشود، اما ویژگیهای خاص جامعه ایران موجب میشود بسترهای سو استفاده از این عنصر برای افراد و گروههای سیاسی فراهم شود. در تبارشناسی بهرهگیری از عنصر زیبایی چهره در میدان سیاسی ایران، در دهه های پساانقلابی، چند دوره زمانی را میتوان از همدیگر تفکیک نمود. در سالهای اول انقلاب، اصولا" بهرهگیری از عنصر زیبایی چهره، چندان در دنیای سیاست و مدیریت ایران موضوعیت نداشت. این مساله، بازتاب گفتمان انقلابی حاکم بر جامعه ایران بود. اما به تدریج پس از خاتمه جنگ و شروع دهه موسوم به سازندگی و برنامههای توسعه، با بازشدن نسبی فضای سیاسی- اجتماعی، «گفتمان زیبایی حاکم بر جامعه» تغییر پیدا کرد. نگاه این گفتمان جدید به فیزیک بدن، بر مبنای محدودیتهای مذهبی، به زیباییهای چهره که در قاب عکسهای متداول انتخاباتی قابل تعریف بود منحصر شده بود. هرچند مردها با دست های خویش نیز میتوانستند جذابیتهایی در تصویر رسانهای خویش خلق کنند. در این دوره به علت محدودیت در ارتباطهای چهره به چهره و کاربرد محدود و کنترل شده رسانه، شناخت افراد از سیاستمداران بیشتر بر مبنای ادعاهای مطرح آنها در پوسترها و به احتمال رسانههای رسمی و اندک جراید در دسترس بود. در نتیجه بعید نبود برخی افراد که توفیق دیدار چهره به چهره سیاستمداران را داشتند با تعجب، تفاوت فاحش بین واقعیت و عکس منتشر شده آنها را شاهد باشند و معترض به اینکه «چگونه گنجشک را جای قناری به مردم قالب کردهاند؟!»با افزایش میزان آگاهی عمومی

این خودکشی به ما مربوط نیست؟!دکتر علی میرزامحمدی(جامعه شناس)روزنامه آفتاب یزد- 11 بهمن 1402چندی پیش چند خبر خودکشی در رسانهها منتشر شد که به دنبال آن، واکنش نهادها و سازمانهایی که این افراد به واسطه کار یا تحصیل به آنها منتسب شده بودند به همراه داشت. اینچنین واکنشهای سازمانی، به احتمال در گذشته نیز وجود داشته است. شالوده این واکنشها در این جمله خلاصه می شود که «خودکشی این فرد یا افراد به سازمان ما ارتباطی ندارد»!؟درباره این موضوع، نکات زیر قابل ذکر است:در وقوع خودکشی افراد، سلسله عواملی دخیل هستند. برخی متغیرها، علت اصلی خودکشی تلقی میشوند؛ اما بسترها و عوامل تشدید کنندهای هم وجود دارند که وجود یا عدم وجود آنها و حتی شدت و حدت آنها میتواند احتمال خودکشی افراد را افزایش دهد. بر این اساس سازمانها و نهادها به صرف اینکه از نظر حقوقی، علت مستقیم یا غیر مستقیم خودکشی افراد به آنها مربوط نمی شود، نمیتوانند از زیر بار مسئولیت انسانی خود شانه خالی کنند.نکته مهم دیگر استیلای «رویکرد استفاده ابزاری از افراد» در نهادها و سازمان هاست. پرسش این است که چرا وقتی کارکنان، موفقیتی خارج از حیطه شغلی خویش دارند، مدیران سازمانها و نهادها به ترفندهای مختلف تبلیغاتی تلاش میکنند سهمی از افتخار را نصیب سازمان و نهاد خویش بکنند؛ اما در صورت بروز مسایلی خاص در زندگی چون خودکشی، سهم و نقش سازمان را از بیخ و بن انکار میکنند؟همانگونه که عملکرد شغلی، منش و رفتار افراد در محیط شغلی و تحصیلی برای سازمان دارای اهمیت است، لازم است به هم ریختگی تعادل روحی و ویرانی ساختار روانی آنها برای سازمان دارای اهمیت باشد؛ چراکه مشکلات روحی کارکنان، در عملکرد، منش و رفتار آنها تاثیر منفی خواهد گذاشت. از طرف دیگ

دکتر علی میرزامحمدیدکتری جامعه شناسی ؛ مدرس دانشگاه ، روزنامه نگار و تحلیل گر مسایل اجتماعی ایرانمولف و مترجم چندین کتاب از جمله تحلیل کیفی داده با ATLAS.ti مورد استفاده مراکز پژوهشی و دانشگاهی کشور****تماس : [email protected]*****ارایه مشاوره برای تحقیقات نگارش پروپوزالویرایش رسالهویرایش کتابمشاوره برای نگارش کتاب****************ارتباط تلگرامی با دکتر میرزامحمدیmirza1400@ اینستاگرام@dr.mirzamohammadi1

دکتر علی میرزامحمدیدکتری جامعه شناسی ؛ مدرس دانشگاه ، روزنامه نگار و تحلیل گر مسایل اجتماعی ایرانمولف و مترجم چندین کتاب از جمله تحلیل کیفی داده با ATLAS.ti مورد استفاده مراکز پژوهشی و دانشگاهی کشور****تماس : [email protected]*****ارایه مشاوره برای تحقیقات نگارش پروپوزالویرایش رسالهویرایش کتابمشاوره برای نگارش کتاب****************ارتباط تلگرامی با دکتر میرزامحمدیmirza1400@ اینستاگرام@dr.mirzamohammadi1

خاطرات برفی دهه 60علی میرزامحمدیروزنامه آفتاب یزد 25 دی ماه 1402هجوم سرما در آن سالهای دور، نه به معنای توقف شور زندگانی، بلکه خود سر منشاء جلوههایی دیگر از تحرک و شادابی بود. تل برگهای به جای مانده از خزان پاییز، در زیر آسفالتی از دانههای سفید برف، دفن میشدند و بچههای شلوغ محله با جنب و جوشهای خود، آنها را همانند غلتک صاف میکردند. مسیری نسبتا شیبدار برای سرخوردن برفی.در این میان چکمههای پلاستیکی «فیل نشان» که بخشی از ساق پا را میپوشانید جایگزین کفشهای پلاستیکی میشدند. چکمههایی که در صورت سوراخ شدن عمو غلامعلی کفش فروش محله، محل سوراخ را با چسب مخصوصی تعمیر میکرد. با پوشیدن جورابهای سنتی دست بافته، پاها به زحمت در چکمهها جا میشدند. شال و کلاه پشمی که گاهی آنرا باز میکردیم و کل صورت به جزء چشمها در زیر آن، از سرما محافظت میشد. چشمهایی که از سوراخهای کلاه هویدا بود، شما را بیشتر به آدم رباها شبیه میکرد؛ و عجیب که در محله ما از این جنس آدمرباها بسیار زیاد پیدا میشد!تنورها نعره آتشین میزدند و کمی که از تاب آتشین میافتادند بساط کرسی را مادرها بهراه میکردند. کرسی محل تجمع خانواده بود؛ محلی برای خوردن غذا، درد دلهای دوستانه، قصههای دیو و پری مادربزرگها و پدربزرگها و حتی شیطنتهای کودکانه که زیر کرسی بروند و پاهای همدیگر را قلقلک بدهند.البته سرگیجه گاز کرسی، افول گرمای کرسی و سرمای فضای داخل اتاق میتوانست این لذت را بکاهد، اما هرگز توان حذف کامل این اجتماع صمیمی را نداشت. سرما برای ما یادآور ایستادنهای متمادی در نوبت دریافت سهمیه نفت با گالنهای لیتری بود و آقای جوادی مسئول تعاونی نفت با آن لبهای خاص خود که انگار غذای چرب خورده بود در خط مقدم دشنامهای

پس از افشای فساد چای دبشدکتر علی میرزامحمدی(جامعه شناس)روزنامه آفتاب یزد- 4 دی 1402اظهارات اخیر ابراهیم رئیسی درباره بازتاب های افشای فساد 3.4 میلیارد دلاری چای دبش نشان می دهد این دولت در مدیریت رسانه ای افشای فساد اخیر با چالش های جدی مواجه شده است؛ فسادی که این دولت مدعی است توسط آن شناسایی شده و متهمان آن به قوه قضاییه معرفی شده اند. این چالش ها از آنجا قوت می گیرد که ادعا شده است برخی افراد گزارش تخلف را قبل از افشاگری دولت به وزیر وقت داده اند اما او «هیچ اقدام عملی در این زمینه نکرده است. از طرف دیگر ادعا می شود درصد قابل توجهی از ارز تخصیصی برای وقوع تخلف در دوره دولت رئیسی روی داده است. ابداع عبارت نامانوس «فسادنما» توسط رئیسی در راستای چالش های پس از افشای دولت او قابل توجیه است. او با کاربرد این عبارت معتقد است هدف فسادنماها که در برابر فسادزدایی دولت قرار گرفتهاند ناامید کردن مردم از آینده روشن کشور و نظام اسلامی است.افشای فساد چای دبش و بازتاب رسانه ای آن، نقش شمشیری دولبه برای دولت رئیسی داشته است. با آنکه این افشا این امکان را برای این دولت فراهم کرده است که خود را پرچمدار مبارزه با فساد و فسادزدایی معرفی کند، خطرات تازه ای نیز به وجود آمده است. این خطرات از آنجا منشاء می گیرد که میدانگاه رسانه ای سیاست در عصر کنونی با رشد فضای مجازی بر خلاف دهه های گذشته بسیار باز و قابل دسترس است. در نتیجه پیام ها، اظهارات، رفتارها و کنش های سیاستمداران به شیوه هایی دریافت و مفهوم می شود که قابل بازنگری و کنترل نیست. از همین رو، بازتاب افشاگری فساد توسط رسانه ها به صورت سرچشمه جدید و متمایزی از آسیب پذیری و چالش برای دولت رئیسی در آمده است. این دولت در مدیریت رسانه ای افشای

دلایل انتشار شایعه مرگ چهره هادکتر علی میرزامحمدی(جامعه شناس)سرمقاله روزنامه آرمان امروز- 2 دی 1402بارها شاهد انتشار خبرهای دروغ فوت افراد مشهور توسط رسانه ها بوده ایم؛ اخباری که ساعتی بعد تکذیب شده اند. دلایل انتشار اینگونه شایعات توسط رسانه ها از منظر جامعه شناسی رسانه ها بسیار اهمیت دارد. درباره دلایل انتشار شایعه مرگ چهره ها و افراد مشهور می توان چندین فرضیه را مطرح نمود:فرضیه خطا: بر اساس این فرضیه، سو برداشت و اطلاعات ناقص، عامل انتشار خبر فوت افراد مشهور است. نمونه تاریخی این خطا به شایعه مرگ آلفرد نوبل مربوط می شود؛ زمانی که برادرش لودویگ فوت شد، روزنامهها اشتباهاً فکر کردند که نوبل معروف (مخترع دینامیت) مرده است. فرضیه رسانه زرد: با اقتباس از عبارت نشریات زرد و روزنامه نگاری زرد(Yellow Joualism) می توان از «رسانه زرد» هم سخنان راند. رسانه هایی که برای بالا بردن جذب مخاطب و منافع شخصی خود، به دروغ اقدام به انتشار خبر مرگ افراد مشهور می کنند.فرضیه تبانی: این فرضیه این احتمال را مطرح می کند که فرد مشهور در انتشار خبر دروغ مرگ خود با رسانه خاصی تبانی کرده است. نتیجه ای که از این خبر دروغ و تکذبیه آن رقم می خورد هم به نفع رسانه منتشر کننده و هم فرد مشهور است. در این حالت، میزان مراجعه به صفحه مجازی فرد مشهور افزایش قابل توجهی می کند و فرصتی برای او فراهم می شود که زندگی و آثارش دوباره مورد توجه قرار گیرد.فرضیه تبانی به نقش واسطه گرها در مدیریت حضور سلبریتیها در عرصه عمومی و رسانهای اشاره دارد. سلبریتیها بدون حضور و نقش آفرینی این واسطهگرها به شهرت دست نمییابند. واسطهگرها عموما رسانههای جمعی، موسسات فیلم سازی، شبکههای اجتماعی، موسسات تبلیغاتی و انتشاراتی، بازاری

آزار بیماران روانی از فضای حقیقی تا مجازیچرا نامهربانی با مردمی که دارای اختلال روحی و روانی انددکتر علی میرزامحمدی- روزنامه اعتماد صفحه اول-24 اسفند 1401از خاطرات تلخ دوران کودکی هایم نامهربانی هایی است که مردم بر مردی دارای اختلال روحی و روانی روا می داشتند. او در کوچه و برزن گدایی می کرد، اما مردم، هم پول و غذا می دادند و هم تمسخر و آزار و اذیت می کردند؟! ترکیبی عجیب از برخوردهای متناقض! از سرنوشت او اطلاع دقیقی ندارم ولی شنیده ام در تصادفی تلخ بدرود حیات گفته است. این خاطرات تلخ و آزار دهنده تا مدت ها در ذهنم تداعی نمی شد، اما اخیرا جلوه های جدیدی از آزار افراد مبتلا به اختلال های روحی و روانی و حتی افراد کم توان ذهنی در فضای مجازی بازنشر می شود که دوباره آن خاطرات تلخ را برایم زنده کرده است. این جلوه های جدید رسانه ای ما را وا می دارد تا درباره آسیب های اجتماعی رویت پذیری رسانه ای رفتارها و گفتارهای بیماران روانی و بازتاب آنها در فضای حقیقی و مجازی بیشتر تامل کنیم. باید همانند فوکو در این باب تحقیق کنیم که جامعه ایران، جنون و بیماری روانی را چگونه درک می کند. اما لازمه پاسخگویی به این پرسش مهم آن است که بدانیم کلیت جامعه ایران در چه وضعیت روحی و روانی قرار دارد. در این باب روزنامه اعتماد در مورخه 3 اسفند 1401 گزارشی با عنوان «ایران دچار ترومای جمعی شده است» منتشر کرد که در آن کارشناسان نسبت به رسوب اختلالات روان در جامعه فقیر و افسرده هشدار دادند. بر اساس نظر کارشناسان شیوع اختلالات روانی در جامعه ایران نزدیک به 30 درصد رسیده است که با رخدادهای اخیر، این وضعیت تشدید خواهد شد.کارشناسان در ریشه یابی این وضعیت به نقش بحران های اجتماعی و اقتصادی بر سلامت روان تاکید دارند. از